Week 19 en de laatste dagen ...

Mijn laatste week in Suriname was erg leuk. Saskia vertrekt 3 dagen na mij naar Nederland en was deze week ook klaar met haar stage. Ons motto was: "We moeten onze tijd in Suri op een leuke manier afsluiten en er nog een leuke laatste week van maken!". Dat is ons ook gelukt, ik ben weinig dagen en avonden thuis geweest. Dinsdagavond zijn saskia en ik onverwacht in een karaoke-bar beland. Er waren alleen maar Surinamers aanwezig die super mooi konden zingen, maar ook sas en ik hebben de microfoon regelmatig in de handen gehad. De surinamers vonden het wel grappig om naar twee vals zingende kraaien te luisteren, wouden verschillende duetten met ons zingen en aan het eind van de avond stonden we met zn allen zingend op de dansvloer. Het werd een lachwekkende avond en we kwamen 's nachts schor thuis.

1 juli is in Suriname een Nationale feestdag. Iedereen is op 1 juli vrij omdat de afschaffing van de slavernij dan word herdacht (Keti Koti, word het feest hier genoemd). Het feest begon woensdagavond/nacht al met een festival bij white beach (een strand aan de Suriname rivier). Het leek wel of heel Paramaribo was leeggelopen, het was er super druk maar erg gezellig! Na een paar uurtjes slaap zijn we de volgende dag (Donderdag) de stad in gegaan. Hier was ook van alles te beleven: Muziek/dans/kraampjes en heel veel Surinaams eten. Surinaamse families waren allemaal mooi verkleed en iedereen was vrolijk. Het was de hele dag en avond onrustig in de stad en het was er letterlijk zwart van de mensen. 's Avonds nog een aantal cocktailtjes gedronken en toen uitgeput weer naar huis. Erg leuk dat ik deze feestdag op de valreep nog heb kunnen meemaken!

Vrijdag zaten we om 11 uur 's ochtends weer bij t'vat voor de wedstrijd Nederland - Brazilië. Een top wedstrijd aangezien Brazilië en Nederland allebei favoriet zijn in Suriname. Het was dan ook hilarisch om te zien hoe de helft van de Surinamers verkleed waren in oranje en de andere helft in het geel/groen. Er werd gedanst/gezongen/gejoeld tijdens de wedstrijd, echt leuk hoe fanatiek Surinamers zijn tijdens het WK. Gelukkig konden wij aan het eind meejoelen met de tekst "Waar zijn alle geel/groene kanaries ineens gebleven?" en "Oh jee, de leeuwen hebben de kanaries opgegeten!" Ook werden we door verschillende Surinamers gefeliciteerd en omhelst toen de wedstrijd afgelopen was, op een manier alsof wij zelf gevoetbald en gewonnen hadden! Er hing een leuk sfeertje, de polonaise werd meerdere malen ingezet en het bleef de hele middag nog gezellig. Toen ik nog even op de fiets naar de chinees ging om boodschappen te halen, hingen veel Surinaamse koppen uit ramen van auto's om mij te feliciteren met de overwinning. Ik zat lachend op de fiets en riep als trotse Hollander telkens maar beleefd "dankjewel" terug. We hebben dit het hele weekend nog aan moeten horen, bijna iedereen die we tegen kwamen op straat feliciteerde ons. Het lijkt net of Suriname nog blijer is dat Nederland in de halve finale staat dan wij zelf, erg leuk om te zien. Vrijdagavond zijn we weer wezen stappen. Het is weer erg laat geworden dus ik heb Zaterdag iedereen met moeite kunnen overhalen om 's avonds ook nog even te gaan stappen, het was tenslotte mijn laatste echte stap-avond in Suriname! Helaas ben ik in slaap gevallen en niet meer op tijd wakker geworden. Toen ik wakker werd las ik een smsje van mijn huisgenootjes: "Aangezien jij niet wakker te krijgen bent, zijn wij ook maar gaan slapen", haha ..oeps! Verder heb ik deze week mijn best gedaan om mijn bruine kleurtje te onderhouden op het zwembad, wat niet helemaal gelukt is. Ik voel me al weer erg wit, vergeleken met de foto's van Curacao!

Ik ben net thuis van de halve finale!!! Nederland heeft gewonnen!!! Wat een lol! Ik ben blij dat ik de rest van dit verhaal vanmorgen al heb getypt, want daar was ik nu niet meer toe in staat geweest. Na mijn verslag over de wedstrijd Nederland - Brazilië, hoef ik jullie vast niet meer te overtuigen dat vanmiddag/vanavond ook een super leuk feestje was. Voor mij tevens een super leuk afscheidsfeestje! Een leuke en geslaagde laatste avond in Suriname! En wat ook een leuk vooruitzicht is .... ik kan de finale zondag weer met mijn eigen vriendinnetjes in Nederland kijken!!!!!

Maar nu zit het er écht op. Morgen vlieg ik weer naar Nederland!!! Ik vlieg om 17.45 Surinaamse tijd (22.45 Nederlandse tijd) en stap met een dubbel gevoel het vliegtuig in. Enerzijds blij dat ik na 4.5 maand iedereen in Delden en omstreken weer terug ga zien maar anderzijds treurig omdat ik het hier ook zo ontzettend leuk heb gehad en nu wel definitief alles moet afsluiten. Ik ga zoveel dingen missen. Ten eerste het huis (en de bewoners van) "De kwatta", wat hebben we een lol gehad en veel leuke dingen meegemaakt samen. We gaan elkaar in Nederland ongetwijfeld nog een keer opzoeken maar dat zal toch anders zijn. Ik ga de gezellige en grappige taxiritjes met annantz ook missen. Hij had altijd wel iets leuks te vertellen onderweg, we konden bij hem terecht met onze probleempjes en het belangrijkste: hij bracht ons overal naartoe. Daarnaast ga ik het stappen hier missen/de relaxte muziek/de mooie natuur/de cultuur/de aardige gastvrije mensen/de vieze straten/het fietsen aan de linker kant van de weg/de drukte en gezelligheid op straat/het hectische verkeer zonder regels/de zwervers en junkies die je overal ziet lopen/de fluitende en roepende Surinaamse mannen/de regenbuien/de surinaamse humor/de chinees waar ik altijd trouw mijn boodschappen deed..eigenlijk alles behalve de muggen en mieren!

Dit klinkt allemaal wel erg dramatisch hé? Haha! Toch ga ik wel met een tevreden gevoel naar huis. Wanneer iemand voorstelde om een paar dagen het binnenland in te gaan of iets dergelijks, stond Marleen vaak met de neus vooraan. Soms baalde ik er wel van dat ik overal bij wou zijn en alles wou meemaken, want het heeft me al met al best veel geld gekost. Nu ik terug kijk ben ik super blij dat ik deze instelling had, je komt tenslotte maar één keer in je leven in Suriname. Daarnaast kan ik straks in Nederland geen spijt krijgen van iets dat ik niet heb gedaan of niet heb gezien. Ondanks dat ik in mijn eentje naar Suriname ben gekomen, heb Ik me nooit eenzaam gevoelt en gek genoeg ook geen last gehad van heimwee. Ik heb het een leuke ervaring gevonden om in mijn eentje alles te regelen en nieuwe mensen te ontmoeten. Het zal ontzettend wennen zijn om straks weer in Nederland te zijn maar ik ga het "normale" leventje maar zo snel mogelijk weer proberen op te pakken, het zal wel moeten! Ik kan terug kijken op een geweldige tijd, dat mij niet meer afgepakt kan worden...

Dit was dan mijn laatste verhaal! Ik hoop jullie  een goed beeld hebben gekregen van het mooie Suriname. Bedankt voor jullie meelevende & leuke reacties, krabbels via hyves en mailtjes. Ondanks dat ik niet overal op heb gereageerd vond ik het erg leuk om de berichtjes te lezen!

Tot snel in Nederland!

Liefs Marleen ..

Nog enkele Keti Koti & Halve finale foto's : www.marleeninsuriname.mijnalbum.nl

5 reacties | Reageer

Week 18

En het weekje curaçao zit er ook al weer op! Ik ben nog volop aan het nagenieten, ondanks dat het hier soms best lastig is om na te genieten. Ik maak zoveel mooie en leuke dingen mee dat ik soms bang ben dat ik de helft al weer vergeten ben wanneer ik terug ben in Nederland! Het is dus maar goed dat jullie het leuk vinden om mijn verhalen lezen, hierdoor blijft het voor mij ook leuk om verhalen te typen. Ik moet er straks in Nederland maar een paar dagen voor uit trekken om verhalen terug te lezen, foto's te bekijken en hier uiteindelijk een mooi boekwerk van te maken!

Nu weer even een weekje terug in de tijd: vorige week zondag vloog ik samen met Inge en Kirsten naar Curaçao! Daar aangekomen was het eerste wat wij zagen: regen, regen en nog eens regen! We dachten dus ook gelijk "Het is ons niet gegund! Omdat we al vele weken zon in Suriname hebben gehad, hebben wij verwende Nederlanders geen zon in Curaçao verdiend". We hebben ons door een taxi naar ons appartement laten brengen. Na deze rit kwam de 2^e tegenslag: de taxi in Curaçao is super duur vergeleken met de bedragen die wij aan Annantz betalen in Suriname. Na een simpel rekensommetje te hebben gemaakt, hebben we maar besloten om een auto te huren voor een weekje! Het taxi-ritje was niet het enige waaraan we moesten wennen in Curaçao. We zagen al vrij snel dat Curacao niet te vergelijken is met Suriname:

- De meerderheid is er blank (Nederlands), terwijl in Suriname bijna iedereen zwart is.

- Het verkeer is goed geregeld en er is bijna geen afval langs de weg te vinden (zijn we niet gewend in Suriname).

- We hebben een half uur door de stad gelopen zonder dat er een auto naar ons heeft getoeterd en er was ook geen enkele man die ons na floot of na riep terwijl dit in Suriname constant gebeurd (ons ego is wat dat betreft weer flink gedaald, haha).

- Alle huizen zijn hier van steen en hebben mooie kleurtjes, in Suriname zijn bijna alle huizen van hout en er zit weinig kleurrijks aan.

- Hier zagen we al snel veel gezellige terrasjes met als opvallend kenmerk: Nederlandse jongens! (In Suriname vind je veel Nederlandse stagiaires maar jongens zijn sterk in de minderheid).

- We hoefden niet in de berm te lopen maar er waren gewoon stoepen aanwezig, wat een luxe!

We kwamen ook al vrij snel tot de conclusie dat Curaçao meer Nederlandse kenmerken heeft dan wij hadden verwacht. Het is te eigenlijk te vergelijken met een vakantieplek waar veel Nederlanders zijn, erg gezellig dus! Daarnaast zijn we nu pas goed gaan beseffen dat Suriname toch echt wel tot één van de ontwikkelingslanden behoord. Dit ervaren wij in Suriname een stuk minder, we zijn wat dat betreft al helemaal ingeburgerd en alles al snel "normaal" gaan vinden in Suriname.

Nadat we waren bijgekomen van de cultuurshock, de portemonnees gevuld waren met Antilliaanse guldens en we de eerste boodschappen in huis hadden gehaald zijn we maar gelijk naar Mambo beach gegaan. Er was ons namelijk verteld dat we daar op zondag om 18.00 moesten zijn, want dan kwamen daar alle Nederlanders bij elkaar. Wij hadden geen idee wat we er konden verwachten, maar we hebben ons er prima vermaakt! Mambo beach is een soort strandtent waar je gezellig een drankje kunt drinken en kunt dansen. Ik moet toegeven dat dit wel een mooi sfeertje was: met een wijntje in je hand, feestend op het strand en de zon onder zien gaan.

Maandagochtend hebben we onze auto gekregen: een suzuki alto! Hier hebben we de hele week het eiland mee rond gereden en de mooie verschillende stranden bezocht. Gelukkig heeft het de hele week niet meer geregend en hebben we volop kunnen genieten van het zon, zee, strand gevoel! Dat hebben we in Suriname helaas niet, mooie stranden met een mooie zee. Je kunt in Curaçao ook veel mooie vissen zien! In allerlei soorten, maten en kleuren! Wij waren dan ook regelmatig snorkelend in de zee te vinden. Donderdagochtend hebben we de grotten van Hato bezocht en zaten we om 12 uur 's middags al met een fles rosé op het terras, klaar voor de voetbalwedstrijd die om half 3 zou gaan beginnen. Ook nu waren er geen antilianen te vinden, en zaten we gezellig vertrouwd tussen de vele Nederlanders joelend voor het scherm. Het werd een gezellige middag!

Vrijdag stond er een boottocht naar Klein Curaçao op de planning! De naam zegt het al: een klein onbewoond eilandje dat bij curaçao hoort. Ook hier hebben we lekker in de zon gelegen en gesnorkeld. We hebben een heerlijk relaxte week gehad en genoten van zon, zee, strand en de Nederlandse mensen! Al moet ik eerlijk toegeven dat het echt raar is om ineens weer tussen Nederlanders te leven. In Suriname zijn we gewend dat iedereen rustig en relaxt een borgoe colaatje drinkt en alles van een afstandje rustig in de gaten houdt. Er word wel veel gedanst maar op een totaal andere manier. Wij hebben dan ook weer erg moeten lachen om de typische Hollanders die veel te veel alcohol naar binnen werken en vervolgens raar dansend en dronken op het podium staan en je met een dubbele tong aanspreken. Vandaar dat we maar twee avonden écht zijn wezen stappen en de andere avonden lekker in het appartement een roseetje hebben gedronken. Wij konden nog niet helemaal wennen aan het Nederlandse sfeertje en werden er al moe van wanneer we het uitbundige gefeest van een afstandje bekeken.

De week is voorbij gevlogen en zondag ben ik samen met Kirsten weer naar Paramaribo gevlogen waar Annantz al lachend en zwaaiend op ons stond te wachten. Kirsten en ik keken verbaasd op toen hij onderweg onverwacht stopte en zonder enige uitleg een supermarkt binnen stapte. Hij kwam 5 minuten later lachend buiten met een aantal parbo-biertjes in zijn handen "Om te vieren dat jullie weer terug zijn in Suriname!". Geweldig toch? Vervolgens zijn we onder het genot van deze biertjes en meezingend op muziek van Guus meeuwis, Marco Borsato en Blöf naar de kwattaweg gereden. Weer een leuke ervaring rijker! Ondanks dat wij van mening zijn dat Suriname om meerdere redenen een mooiere plek is om 5 maanden te verblijven is curaçao ook zeker de moeite waard geweest en hadden we het absoluut niet willen missen!

foto's : www.marleeninsuriname.mijnalbum.nl

4 reacties | Reageer

Week 16 & 17

Morgenvroeg vertrek ik naar Curacao! Ondanks vermoeidheid en koffer-inpak drukte toch nog even snel een update van de afgelopen twee weken!

Week 16

Dinsdag hebben Inge, Kirsten en ik ons ticket naar Curaçao geboekt! Helaas was er geen ticket meer beschikbaar om 10 dagen op Curaçao te verblijven, dus moesten we kiezen tussen 7 dagen of 14 dagen. Ik heb uiteindelijk voor 7 dagen gekozen. Als ik 14 dagen naar Curacao ga, kom ik op 4 juli terug in Paramaribo terwijl ik 7 Juli alweer in het vliegtuig moet zitten naar Nederland. Dit zag ik niet helemaal zitten, rekening houdend met eventuele vertraging vanuit Curacao. Daarnaast wil ik nog rustig afscheid kunnen nemen van Paramaribo en moet ik nog wat laatste dingetjes regelen.

We vertrekken nu op 20 Juni met ons 3tjes naar Curaçao en ik kom samen met Kirsten op 27 Juni weer terug in Paramaribo! Inge blijft nog een weekje langer. We hebben er ontzettend veel zin in!!

Vrijdag hebben wij ons klaar gemaakt voor het WK voetbal. Kirsten's moeder had oranje-spulletjes en een cd met oranje-hits laten bezorgen aan de kwattaweg! Het duurde dan ook niet lang voordat wij fanatiek begonnen met het ophangen van vlaggetjes en ballonnen en al helemaal in de WK stemming kwamen dankzij de oranje hits.

Vrijdagavond waren we uitgenodigd bij de opening van een nieuwe kroeg in Paramaribo (Shooters). Wij kennen de eigenaars van deze kroeg, via inge. Al met al was het weer eens iets té gezellig. We hebben er zaterdag en zondag nog van moeten bijkomen en waren niet uit onze hangmat te krijgen!

Week 17

Maandagochtend zaten wij om half 9 's ochtends al in de kroeg om te zien hoe Nederland Denemarken ging verslaan met 2-0. Annantz heeft ons gebracht en had speciaal een Nederlandse vlag aan zijn busje gemaakt, haha. Na de wedstrijd hebben we afscheid genomen van Stefanie en Suzan, twee Pedagogiek studenten van NHL Leeuwarden. Ze woonden in een ander huis van Prem (onze huisbaas) en wij gingen wel veel met ze om hier in Suriname. Raar dat ook zij nu al weer terug in Nederland zijn!

Verder was dit mijn laatste stageweek! Op dinsdagmiddag heb ik afscheid genomen op het internaat. Ik had wat lekkers en een cadeautje meegenomen voor de kids en ben voor de laatste keer met ze wezen zwemmen. Dit was behoorlijk vermoeid, 12 kinderen om je nek/armen en benen hangend! Ik vind het knap dat ik het uiteindelijk drie kwartier heb volgehouden in het water, haha. Op het internaat heb ik me de afgelopen weken bezig gehouden met het schrijven van een innovatieplan. Ik heb op papier gezet wat het belang is van structuur en hoe ze meer structuur kunnen creëren op de groep. Ik heb vervolgens de groepsleidsters in de praktijk laten zien en ervaren hoe ze dit kunnen uitvoeren en wat het uiteindelijk oplevert voor de kinderen. Daarnaast heb ik een pictobord met picto's voor ze gemaakt, zodat ze met het pictosysteem kunnen gaan werken. Het is voor de groepsleidsters en de kinderen natuurlijk een grote omschakeling. Het zal ook nog wel even duren voordat er écht gestructureerd gewerkt gaat worden, maar zoals het hoofd van het internaat zei: dit is een eerste stap in de goede richting. Ik hoop dat ze nu in ieder geval meer aandacht gaan besteden aan het bieden van structuur op de groep.

Donderdagochtend heb ik afscheid genomen op de school. Op de school ben ik niet bezig geweest met een doel of een opdracht. Ik heb de Remedial teacher zoveel mogelijk ondersteund en ik was daarnaast een extra hulpje in een klas met veel kinderen met leerproblemen.

Ondanks dat ik wat werkzaamheden betreft weinig nieuwe dingen heb geleerd tijdens deze stage, heb ik toch een uitgebreid eindverslag kunnen typen en verschillende situaties kunnen beschrijven die leerzaam voor mij zijn geweest. Ik heb me regelmatig gefrustreerd en machteloos gevoeld, maar vond  het toch een bijzondere ervaring om stage te lopen in Suriname. Ik heb via de mail contact gehad met school en alles is inmiddels afgerond! Ik moet op 9 Juli alleen nog even naar school voor een eindgesprek en dan zit mijn 3^e jaar er al weer op! Op naar het 4^e (en hopelijk laatste) jaar!

Prem (onze huisbaas) is deze week 60 jaar geworden! Het hele huis was woensdag mooi versierd en woensdagavond was er een feestje voor vrienden en familie. Ook wij waren uitgenodigd voor het feestje en we mochten absoluut niet koken voor de tijd. Het was een typisch Surinaams feestje met veel en lekker eten, erg gezellig dus!

Zaterdag (vandaag) is Kirsten jarig en moest natuurlijk het Nederlands elftal weer voetballen! Arne vertrekt dinsdag weer naar Nederland en aangezien Inge, Kirsten en ik vanaf morgen in Curacao zijn hebben we er vandaag nog maar even een gezellige dag van gemaakt met zn allen! Dat begon vanmorgen al om 7 uur met een vergassingsontbijtje voor Kirsten! We hebben een lekkere ontbijttafel klaargemaakt en gezellig met zn allen ontbeten. Nadat Kirsten haar cadeautjes had uitgepakt hebben we ons naar t'vat laten brengen voor de wedstrijd Nederland - Japan. Echt leuk om hier in Suriname het WK mee te maken. De Surinamers zijn namelijk ook massaal voor Nederland (en Brazilië). Na afloop was het dan ook een leuk feestje! Ik vond het hilarisch om te zien hoe Surinamers in oranje-outfit volop meezongen en meededen in de polonaise. Ik ben nu dan ook super moe! Gisteravond ben ik namelijk nog met Talita en Inge naar Shooters geweest om "even één drankje te drinken". Maar we raakten gezellig aan de klets met een Amsterdams echtpaar dat naar Suriname is geëmigreerd en die bleven ons maar nieuwe drankjes voorzetten! Het bleef dus niet bij één drankje en uiteindelijk lagen we pas om 4 uur in bed terwijl we om 7 uur weer aan de ontbijttafel zaten!

Ik heb net mijn koffer ingepakt en morgenvroeg om 6 uur brengt Annantz ons naar het vliegveld. We vliegen om 10 uur (15.00 Nederlandse tijd) naar Curacao! We hebben geen plannen gemaakt en we zien wel wat we allemaal tegen komen op Curacao, we laten ons verassen! Daarnaast gaan we de volgende WK wedstrijd kijken met Antilianen! Ik ben benieuwd of die er net zo'n feest van maken als de Surinamers hier. Vanavond gaan we nog even gezellig uit eten en daarna kruip ik op tijd mijn bedje in! (GAAP!)

Foto's : www.marleeninsuriname.mijnalbum.nl

4 reacties | Reageer

Week 14 & 15

Week 14

Zaterdagavond zijn we weer in het casino beland. Dit keer een ander, groter casino dan waar we de vorige keer zijn geweest. De regels waren echter hetzelfde: gratis entree, eten en drinken wanneer je een gokje waagt. Toen we er binnen kwamen was de reactie van Saskia en mij: "Wow, dit lijkt wel op een fragment uit de film titanic!". Zo mooi was het er! Er liepen Surinaamse obers, strak in het pak met vlinderstrikjes rond en wat het helemaal compleet maakte was een super mooie live band. Er stond meer dan 10 man op het podium en ze bespeelden allemaal een ander instrument: van trompet en samba-bal tot gitaa en drumstel. We hadden al snel kippenvel, gedeeltelijk door de zangeres waarvan je de stem kunt vergelijken met de stem van Whitney Housten maar grotendeels door de airco die veel te hoog stond.

We zaten al snel met alle kwatta's om de roulettetafel. Zelfs Saskia en ik (als anti-casino mensen) werden enthousiast. We hebben ons gedragen als twee kleine kinderen die een nieuw computerspelletje hadden ontdekt: we gingen helemaal op in het rouletteballetje en onze hoofden waren al snel zo rood als een boei. Dáárom stond die airco dus zo hoog! Ondertussen hielden we het rondrijdende drank-wagentje natuurlijk nauwlettend in de gaten en lieten ons regelmatig een lekker mixdrankje voorzetten. Al met al had ik 10 srd ingezet (2 euro en 50 cent) en mede doordat Arne mij enkele slimme roulettetactieken had uitgelegd heb ik het 1.5 uur volgehouden aan de roulettetafel! 3 uur later was ik dus 2 euro 50 lichter en een aantal mixdrankjes zwaarder! We hebben de avond vervolgens afgesloten in de sza sza szu (onze uitgaansplek voor de zaterdagavond).

Zondag hebben wij Annantz en zijn gezin een kadootje gegeven. Annantz is onze taxichauffeur, staat altijd voor ons klaar en brengt ons overal naartoe. Hij heeft ons ooit eens verteld dat hij graag een keer een dolfijnentrip zou willen doen met en voor zijn kinderen. Hij heeft daar alleen geen geld voor! Wij hebben met alle kwatta's geld verzameld en Annantz plus gezin zondag op een boot richting de dolfijnen gezet! Zondagmiddag (toen wij weer eens lui aan het zwembad lagen) belde Annantz vanaf de boot op. Ik nam de telefoon op en hij was door het dolle heen, was helemaal enthousiast en had er geen woorden voor! Zo geweldig vonden ze het! Hij was ons super dankbaar!

Dit soort momenten brengt je wel even terug naar de realiteit. Wat zijn wij dan ook eigenlijk een stel verwende Nederlanders met ons luxe leventje hier: even een tripje hier naartoe, even een tripje daar naartoe .. 3 keer in de week uit eten .. 2 keer in de week stappen .. geld op? Dan halen we gewoon weer even 1000 srd uit het pinautomaat. En wie brengt ons hier overal naartoe en moet toekijken hoe makkelijk wij het geld uitgeven? Juist, onze taxichauffeur! Dit leuke tripje was hem en zijn gezin dus ook meer dan gegund!

Week 15  

Het was deze week lekker warm dus we hebben vaak aan het zwembad gelegen. Donderdagmiddag had ik al weer weekend. Omdat Donderdagavond onze vaste stapavond is, heb ik op vrijdag altijd het gevoel dat het zondag is terwijl dan het weekend eigenlijk nog moet beginnen! Een heerlijk gevoel is dat.

Zaterdag ben ik met Saskia, Inge, Arne en Talita naar Berg en dal geweest. Om half 6 's ochtends ging onze wekker al af en een uur later zaten we in een busje. We kwamen om 8 uur (nog half slapend) aan en werden gelijk aangespoord om ons klaar te maken voor een fanatieke kayak-tocht over de Suriname rivier. Surinaamse gidsen die zich hielden aan een strakke planning en bang waren dat het programma in de war zou komen, dat was nieuw voor ons! Aangezien wij nog niet helemaal wakker waren, hebben we de Surinamers nu maar een keer op ons laten wachten. We zijn nog even rustig gaan zitten en pas nadat we een kopje thee en een broodje hadden weggewerkt voelden wij ons fit genoeg voor het Kayakken!

Het was een leuke tocht! Vooral het eerste gedeelte, we gingen met de harde stroming van de Surinamer-rivier mee, dus het tempo zat er goed in. Uiteindelijk namen we een afslag van de Suriname-rivier en kwamen we in een bush bush / moerasgebied. Ons stuur en roei vermogen werd nu aardig op de proef gesteld! We moesten bomen/struiken ontwijken en er hingen overal lianen. Onze gids maakte het extra spannend door te zeggen dat we beter geen Lianen aan konden raken, want dan kon er wel eens een (vogel)spin naar beneden vallen. Ik begon erg fanatiek met het ontwijken van de lianen en de overige wilde objecten uit de natuur. Helaas, het duurde niet lang voordat ik vast zat in een struik, meerdere lianen in mijn gezicht kreeg en tegen verschillende boomstronken botste. Inge en Saskia hadden hetzelfde probleem. Arne daarentegen kon het natuurlijk véél beter dan ons (de uitslover, haha) en lag regelmatig in een deuk om ons gegil en gestuntel. Toch kreeg ik na een paar keer vast te hebben gezeten de slag te pakken. Ik ging uiteindelijk de uitdaging aan om met Arne een wedstrijdje te doen. Nu lachte Arne echter niet meer zo hard en werd het voor mij tijd om te lachen! (hihi). Na dit lachwekkende tochtje kwamen we weer op de suriname rivier uit. Jullie raden het al: de terugweg moesten we tegen de harde stroming in, waardoor het soms leek dat we niet vooruit kwamen terwijl we als een gek aan het roeien waren. Moe maar voldaan kwamen we na 2 uur weer aan bij het beginpunt. Tijd om uit te rusten was er echter niet, we werden gelijk door onze Surinaamse gidsen aangekleed voor de kabelbaan tocht! We kregen allemaal beveiligingsriemen etc. om en de Bob de Bouwer helm kon natuurlijk ook niet ontbreken!

We gingen het bos in en na een kleine klim kwamen we aan bij het eerste platvorm, hoog in de boom. Vervolgens zijn we via kabels tussen de bomen gezwaaid van platvorm naar platvorm, super tof! Het hoogtepunt was toch wel het zwaaien over de Surinamer rivier. Op 35 meter hoogte hebben we de Suriname rivier overgestoken. Als je wou, mocht je ook af en toe op de kop zwaaien. Lachwekkend en leuk om eens gedaan te hebben!

Na deze activiteit mochten we even uitrusten, wat eten en hebben we in de Suriname rivier gezwommen. Daarna volgde de laatste activiteit: we gingen "hiken". Met een houten stok hebben we de bekende berg van Berg en dal beklommen. Het was wel een hilarisch gezicht, een lange rij mensen achter elkaar met een stok in de hand, klimmend naar boven. Onderweg vertelde een gids op een leuke manier over de historie van Berg en dal, wat best interessant was.

Na deze activiteit hebben we nog even gezwommen en terwijl alle andere gasten van Berg en dal langzamerhand vertrokken, zaten wij nog gezellig een drankje na te drinken met onze Surinaamse gidsen. Het was erg gezellig en we zijn uiteindelijk pas tegen de avond weer terug gebracht naar Paramaribo. In Paramaribo aangekomen hebben we ons uitgehongerd laten afzetten bij één van onze favoriete restaurantjes. Wederom een geslaagde en vooral actieve dag!!!

Oeh, nog twee weken stage en daarna nog lekker 2.5 week vakantie! De tijd gaat echt veel te snel!! Ook is mijn visum inmiddels afgerond en we kunnen met dit visum naar curaçao! De planning is om op vrijdag 18 Juni weg te gaan en 10 dagen later terug te komen in Paramaribo. Deze week gaan we dan ook ons ticket  maar eens boeken. Nu alleen nog hopen dat het vliegtuig nog niet volgeboekt is.

Voor verschillende actie-foto's: http://www.marleeninsuriname.mijnalbum.nl/ 

8 reacties | Reageer

Week 13

Op het moment dat ik dit verhaal typ, zijn mijn ouders en Susan al weer in Nederland. Het was ontzettend leuk dat ze er waren en we hebben veel leuke dingen gedaan.

Zoals ze in het vorige verhaal al hebben beschreven zijn we op Maandag terug gekomen uit het binnenland. Dinsdag moest iedereen even bijkomen van de leuke maar toch ook wel vermoeide trip en woensdag zijn we naar Matapica geweest. Matapica bestaat uit een mooi moeras gebied waar we  hebben gevaren en uiteindelijk kwamen we aan bij een wit strand aan de Atlantische oceaan waar we de middag verder hebben doorgebracht. Dit is eigenlijk het enige strandje dat aan de zee ligt, dus het was ook voor mij de eerste keer om in de Atlantische oceaan te zwemmen.

Donderdag zijn we nog even naar een zwembad geweest en 's avonds heerlijk uit eten geweest bij een mooi restaurant. We hebben lekker buiten gezeten onder de palmboompjes en een gezellig hutje.

De twee weken zijn voorbij gevlogen! Vrijdag zijn we met Annantz naar het vliegveld gereden. Hier hebben we nog een borrel gedronken met zn 5en, vervolgens afscheid genomen en ben ik weer met Annantz naar de kwattaweg gereden. Ook heerlijk om weer aan de kwatta en bij mijn huisgenootjes te zijn! 's Avonds is Daphne (vriendin uit Delden) nog even langs geweest om afscheid te nemen. Daphne vertrok de dag erna namelijk alweer naar Nederland! Ik ben toch wel blij dat ik nog niet naar Nederland hoef en nog 6 weekjes mag genieten van het geweldige leventje hier. Op 17 Juni heb ik mijn stage-uren erop zitten en loopt mijn stage hier ten einde. Ik ga dus nog 4 weken stage lopen en daarna ben ik nog 2.5 week vrij. Ik heb bewust wat extra weken ingepland toen ik mijn ticket boekte, zodat ik vrij kon nemen wanneer mijn ouders kwamen en zodat ik nog extra tijd zou hebben om meer van Suriname te kunnen zien of om eventueel nog een paar dagen naar Curacao te gaan. Ik heb inmiddels al veel gezien van Suriname en het is best goedkoop om vanuit Paramaribo een retour-ticket naar Curaçao te boeken. Aangezien ik nu toch in de buurt ben kan ik net zo goed daar ook nog even de mooie plekjes bekijken en genieten van een echt wit strand en een blauwe, heldere zee! (ja, volgens mij ben ik wel een beetje reis-verslaafd aan het worden, haha). Tevens is het een leuke manier om de geweldige tijd die ik hier heb gehad af te sluiten. Mijn huisgenootjes Inge en Kirsten zagen een tripje naar Curaçao ook wel zitten, dus het staat nu serieus op de planning en we zijn ons al aan het oriënteren op een geschikt appartement! Het is alleen nog even afwachten of het allemaal gaat lukken met ons visum, maar we zijn al helemaal gewend aan de Surinaamse mentaliteit en denken ook maar: No spang! (maak je vooral niet druk, dan komt het wel goed!). 

Aanstaande dinsdag (25 mei) zijn in Suriname de verkiezingen en dat gaat hier, vergeleken met Nederland behoorlijk hectisch. Elke partij heeft hier zijn eigen vlag en iedereen die gaat stemmen op een bepaalde partij hangt deze vlag aan hun huis en/of aan hun auto. Vanaf het moment dat ik in Suriname ben, zie ik deze vlaggen al hangen dus ze zijn al weken bezig met de voorbereidingen. Daarnaast zijn er regelmatig bijeenkomsten van fans van een bepaalde partij en wordt er op de raarste manieren campagne gevoerd. Geweldig om te zien! Zo waren we afgelopen vrijdag aan het stappen bij la caff, en kwamen er allemaal bussen langs rijden met zingende mensen die reclame maakten voor hun partij.

Nou, ik ga weer een eind maken aan dit verhaal! Verwacht de komende 4 weken maar geen uitbundige verhalen meer van mij. Ik ben al super tevreden met wat ik allemaal heb mogen zien en meemaken in Suriname en het geld wat ik nog kan uitgeven ga ik bewaren voor de laatste 2 weekjes vakantie! Het enige wat ik de komende 4 weken nog een keer wil doen met mijn huisgenootjes is een dagtripje naar Berg en dal, dat is een soort survival-tocht! In een kabelbaan zwaaien over de rivier, kanoën/kajakken door een wilde rivier. Dat moet en wil ik nog meemaken. Verder ga ik me de komende weken bezig houden met het afronden van mijn stage en nog zoveel mogelijk genieten: gezellige dingen doen met mijn huisgenootjes, chillen in de hangmat, genieten van de zon en ook het stappen verveeld me hier nog steeds niet! Voordat ik het weet zit ik net als Daphne, alweer in het vliegtuig naar Nederland en ooh wat zal het weer wennen zijn in Nederland! Daar gaan we nog maar niet teveel aan denken!

www.marleeninsuriname.mijnalbum.nl

9 reacties | Reageer

Week 11 & 12

Week 11

Ik zit nu al ruim 10 weken in Suriname en dit is de eerste week dat ik geen leuke foto's heb om op mijn site te zetten! Dat geeft al aan dat er deze week weinig bijzondere dingen zijn gebeurd. Het was een standaard week: Stage lopen / Chillen / Sporten en stappen! Op zich niet erg want er komen nu twee leuke en drukke weken aan! Ik heb deze week contact gezocht met de baas van het appartement waar mijn ouders en Susan verblijven. Ik had twee plannetjes bedacht: Of ik ging mij verstoppen in het appartement wanneer ze daar aankwamen of ik ging als verassing met de chauffeur mee naar het vliegveld. Toen de baas van het appartement mij vertelde dat ik wel met de chauffeur mee kon rijden naar het vliegveld, was voor mij de keuze al snel gemaakt.

Ik heb erg gelachen toen ik ze buiten zag komen, ze waren veel te druk met het zoeken naar hun taxi waardoor ze mij totaal niet zagen! De verrassing was dus extra groot toen ik ineens voor ze sprong!

Ik ben met ze meegegaan naar het appartement en had gelijk het gevoel dat ik op vakantie was. Wat een luxe vergeleken met het studentenhuis waar ik woon! Hier was warm water, een boxspring bed en airco aanwezig! Dus ik heb al snel mijn logeertas ingepakt en ben voor twee weekjes bij ze ingetrokken. Erg gezellig! Ik kijk er naar uit om ze veel te laten zien van Suriname en heb al een aantal leuke tripjes voor ze op de planning staan. Pa, ma en Susan vonden het leuk om zelf een verhaaltje te schrijven over hun belevenissen van de eerste week in Suriname, vandaar dat zij het volgende verhaaltje zullen schrijven!

Week 12

Hallo allemaal in ons koude kikkerlandje! Hier eindelijk een berichtje van de Hoonhorstjes! Het is alweer ruim een week geleden dat we hier aankwamen in Suriname. Na een goede vlucht (wel een beetje vertraging gehad omdat er nog vervanging voor een zieke co-piloot geregeld moest worden en omdat we met een omweg moesten vliegen ivm de aswolk) stapten we uit het vliegtuig op Surinaamse bodem en de eerste indruk was: WARM!! Tijdens het wachten op de koffers hebben we maar meteen Marleen gebeld om haar te laten weten dat we goed waren geland en dat we bijna op weg waren naar het appartement. Nadat we onze koffers hadden liepen we het vliegveld uit met de gedachte dat we opzoek waren naar een man met een bordje met onze naam erop. Nou, dr stonden allemaal Surinamers op een rijtje allerlei namen te roepen en te zwaaien.. Erg hectisch!! Dus wij waren daar druk mee, totdat Marleen ineens voor ons stond!! Dit was een echte verassing en hadden we totaal niet verwacht! Heel erg leuk! Tijdens de reis naar ons appartement hebben we dan ook gezellig bijgekletst en meteen een eerste indruk van Suriname gekregen. Toen we aangekomen waren in het appartement hebben we eerst alle spullen maar uitgepakt. Het appartement is erg fijn. Leuke mensen en erg netjes. Nadat alles op de plek stond hebben we Marleen's taxi chauffeur (Annantz) gebeld en zijn ergens wat gaan eten en drinken. Dat is trouwens erg fijn, Annantz wil ons ook overal heenbrengen! Hier maken we dan ook af en toe gebruik van, want het verkeer is erg chaotisch (zoals Marleen eerder wel heeft beschreven) dus lopen langs de wegen is niet heel prettig.

De volgende dag hebben we de stad een beetje verkent en zijn we het centrum in geweest. Wat een hectische belevenis was dat! Iedereen doet waar die zin in heeft, en allemaal op hun eigen tempo (wat gemiddeld erg laag is). We hebben toch ook onze ogen uitgekeken dat het inderdaad best armoedig is en dat de mensen een heel andere levensstijl hebben dan wij gewend zijn. Aan het eind van de middag zijn we gaan kijken waar Marleen woont. Ze heeft het daar echt mooi voor elkaar, een leuk huis en gezellige huisgenootjes. We hebben daar die avond ook meegegeten. En Ma haar droom kwam ook meteen deze eerste dag uit: hangen in de hangmat!!

Dinsdag hebben ons eerste tripje gemaakt. We zijn op dolfijnentour geweest! Met z'n vieren hadden we een bootje met bootsman voor onszelf. We zijn de rivier opgegaan en als eerst hebben we aangelegd in Nieuw-Amsterdam waar we zelf even konden rondlopen. Daarna vervolgden we onze reis naar het gebied waar dolfijnen zwemmen. Dit was een geweldige ervaring. We hebben daar uitgebreid rondgedobberd om dolfijnen te zien. In het begin zagen we ze af en toe in de verte, maar al snel zagen we ze van dichterbij. Een aantal keren kwamen ze vlak naast de boot boven water!! Heel erg mooi! We hebben ons best gedaan ze op de foto te krijgen, maar dit was een lastige opgave! Maar het is gelukt, zoals jullie op de foto's kunnen zien. Vervolgens zijn we doorgevaren naar een plantage waar zich o.a. een grote boerderij bevond. We werden direct welkom geheten door een inwoner van het dorp en hij heeft ons vanaf dat moment enthousiast rondgeleid over de plantage. Dit was erg leuk, hij vertelde veel en heeft ons veel laten zien en proeven.

Woensdag had Marleen nog stage. 's Middags zijn wij even naar de dierentuin in Paramaribo gegaan. 's Avonds hebben we een workshop roti koken gehad bij de vrouw van Annantz! Een echt Surinaamse maaltijd. Vanaf het begin tot het eind hebben gezien hoe dit gemaakt werd en mochten ook zelf de armen uit de mouwen steken. Dus de dames (het was wel een beetje een vrouwenavond, er waren ook huisgenootjes van Marleen bij) verdwenen regelmatig in de keuken. Gelukkig voor pa was Annantz ook thuis en had hij een maatje om een Parbo-biertje mee te drinken. Uiteindelijk hebben we met z'n allen lekker gegeten. Het was een gezellige avond, de mensen waren heel gastvrij.

Na al die warme dagen waren we donderdag wel toe aan een beetje verfrissing. We zijn toen een dag naar White Beach geweest, een mooi strandje aan de rivier. Hier hadden we een eigen hutje waar natuurlijk de hangmat niet kon ontbreken en waar we de hele dag lekker gerelaxed hebben! 's Avonds zijn we naar de Havanna Lounge gegaan, waar Marleen elke donderdagavond ook te vinden is. Hier hebben gekeken naar het salsadansen en hebben we wat gedronken.

Vrijdag hebben we een rustig dagje gehad. We zijn 's avonds lekker uit eten geweest en hebben ons voorbereid op het weekend tripje.

Zaterdagochtend zijn we om half 9 's ochtends vertrokken voor een weekendje naar het binnenland, Bakaa boto! Met een busje met chauffeur en gids gingen we op weg. Het was een erg lange trip, dwars door de jungle! De weg was hier erg slecht met veel kuilen en scheuren, het was dus uren lang heen en weer stuiteren op de bank in de bus! Maar het was vooral genieten van het mooie uitzicht. Onderweg zijn we een aantal keren gestopt om de benen te strekken en ijs te halen in een klein dorpje. Na ongeveer 6 uur onderweg te zijn geweest waren we op de eindbestemming: een soort haven waar we op een bootje zouden overstappen om het laatste stukje naar Bakaa boto te varen. Helaas!! Dit ging niet door.. De bootsman was ons weggevaren!! Dus alle spullen moesten weer in de bus geladen worden en we gingen een stuk terug om via de weg Bakaa boto te bereiken. Wij weer stuiterend met de bus over de weg, maar ach, dat laatste stukje kon er ook nog wel bij! Het laatste stuk was echt heel slecht, veel stukken met modder. In het begin ging het goed en kon de chauffeur er door komen, helaas ging het toen mis.. We stonden muurvast! Iedereen uit de bus om te duwen, maar dit werd ook geen succes. Pa en de chauffeur zijn toen druk aan het graven gegaan om de banden meer ruimte te geven, wij kregen de opdracht stokken te zoeken om onder de banden te steken. Het was eerst even schrikken, maar we hebben daarna erg veel gelachen. Liepen we daar in de stromende regen (er was inmiddels natuurlijk net een stortbui losgebarsten) stokken te sprokkelen met tot aan de enkels in de blubber. We werden allemaal bloedfanatiek en probeerden van alles om de bus maar los te krijgen. Na ongeveer een uurtje ploeteren werd de moeite beloond en konden we weer verder. Even later kwamen we aan in Bakaa boto en dit was heel mooi. Er stonden allemaal houten hutjes bij elkaar langs het water. Hier zouden we de komende twee nachten doorbrengen. Na al die verhalen van Marleen waren we erg blij dit hutje met bedden te zien, in plaats van dat we in de openlucht zouden moeten slapen in een hangmat!! We zijn direct de rivier in gesprongen om de kleren uit te spoelen en hebben daarna een lekkere (koude) douche genomen. Vervolgens stond het eten voor ons klaar en hebben we die avond gezellig wat gedronken met de gids, chauffeur en nog twee Surinamers die er waren. De volgende ochtend vertrokken we met een bootje naar een dorp aan de overkant van de rivier. Hier hebben we een rondleiding gehad en gezien hoe de mensen daar leven. Erg indrukwekkend om te zien! Ze zijn elke dag voornamelijk bezig om te zorgen dat er die dag weer wat te eten is. Ook hebben we een soort ‘offer' ritueel gezien van een overleden dorpsbewoner. We mochten even kijken, alleen liep ma net iets te ver door en stond ze in het gebied van de overleden geest.. Al snel kwam ze hier achter door het geroep van de mensen! Verder hebben we de school bezocht, geleerd waar doppinda's vandaan komen (voor pa erg interessant), hoe er gekookt wordt en meer van de dagelijkse rituelen uitgelegd gekregen. Het begin van de middag zijn we teruggevaren naar Bakaa boto en hebben we lekker gerelaxed aan de rivier. Er was nog even een spannend momentje: ma lag in de hangmat en op de paal waar die hangmat aan vastzat, zat een hele heeele grote spin met dikke harige poten!! We hebben er maar snel iemand bijgeroepen en die heeft hem doodgemaakt.. Aan het eind van de middag hebben we een boswandeling gemaakt met één van de Surinamers die daar ook aanwezig waren. Hij heeft ons laten zien dat het bos volstaat met medicijnen en gezond voedsel! 's avonds weer lekker gegeten en gezellig rond het kampvuur gezeten die de Surinamers voor ons gemaakt hadden. De volgende ochtend weer vroeg opgestaan om de terugreis naar Paramaribo te maken. We zijn het stuk naar het haventje maar met de jeep gegaan, zodat we minder kans hadden om weer vast komen te zitten. Door ruimtegebrek hebben Marleen en Susan in de achterbak gezeten, dit was erg grappig! Bij het haventje konden we kiezen voor een zelfde soort busje als de heenweg en een grote lijnbus (lees: vrachtwagen omgebouwd tot bus, heel normaal in Suriname blijkt..) Toch maar voor het laatste gekozen, hiervan waren we zeker dat die door blubber heen kon komen. Een goede keus bleek achteraf want we konden deze keer in één stuk doorrijden! Het was dus al met al een hele belevenis, dit weekend in de jungle!! We hebben er erg van genoten.

Dus zoals jullie horen hebben we het hier prima naar onze zin en vervelen we ons geen moment hier!!

foto's : www.marleeninsuriname.mijnalbum.nl

10 reacties | Reageer

Week 9 & 10

Week 9

De vakantie is voorbij en het stage lopen is deze week weer begonnen. Na twee weken vakantie keek ik ook wel weer uit naar het "normale ritme".

Op het internaat heb ik toestemming gevraagd voor het maken van foto's. Ik heb veel leuke foto's kunnen maken (leuk voor in mijn plakboek!). De kinderen waren enthousiast en wouden ook graag foto's maken, ze gingen bijna vechten om wie de camera vast mocht houden. Het werd een drukke maar gezellige middag.

Ik heb deze week samen met Saskia, Inge en Wiebe een grote schoonmaak gehouden in onze koelkast (we hebben niet voor niks alleen maar foto's gemaakt van de koelkast ná de schoonmaak) en ik heb voor het eerst sinds 2 maanden Nederlandse aardappels en appelmoes gegeten! Die kun je hier alleen bij een Nederlandse supermarkt (de Choi's) kopen. Aangezien deze supermarkt best prijzig is, komen we hier niet vaak. Het tripje naar de Choi's is langzamerhand een uitje voor ons geworden en we genieten extra wanneer we thuis achter een oer-Hollands gerecht zitten.

Ook ben ik momenteel fanatiek bezig met het bezoeken van de sportschool. Ik begon het sporten hier toch wel te missen, vooral het voetballen! 5 minuten fietsen vanaf ons huis zit een sportschool waar ik nu onbeperkt gebruik van kan maken. Minimaal twee keer in de week ben ik daar te vinden op de hardloopband, cross trainer en het roeiapparaat! Het blijft minder leuk dan een teamsport, maar het bevalt me prima!

Week 10

Vrijdag was het Koninginnedag! Dat kunnen we, ondanks dat we in Suriname zijn natuurlijk niet overslaan. Donderdag zijn we nog snel de stad in geweest om een lelijke oranje outfit aan te schaffen en heeft de vrouw van Prem ons zit gedeelte versierd met oranje balonnen en vlaggetjes, super lief! Vrijdagmiddag begon het feestje al bij ons aan de kwattaweg. Samen met Inge, Saskia en Arne (De rest had gewoon stage vandaag) gingen we uit ons dak op typische Nederlandse hits om alvast in de stemming te komen! Talita, Kirsten en Robbert kwamen ook langzaam aanwaaien en rond 6 uur zijn we vertrokken richting de zus en zo, hier werd een gezellig oranje-feest georganiseerd. Echt super leuk om weer even alleen maar Nederlandse muziek te horen, het werd super gezellig! Ook kwam de Nederlandse band "De dijk" optreden bij een hotel, hier zijn we 's avonds aansluitend naartoe gegaan. De dijk was verschrikkelijk (niet mijn smaak muziek) maar het feestje erom heen maakte het super leuk! Ik heb Koninginnedag in Nederland dan ook totaal niet gemist.

(Sorry, dit word een lang verhaal .. maar het was ook een super grappig weekend waarbij we veel avonturen hebben beleeft)

Het weekend ná Koninginnedag was super tof! Het was Robbert's laatste weekend en het leek hem leuk om met 7 mensen een busje te huren en hier twee dagen het binnenland mee in te trekken. Ik vond het allemaal wel avontuurlijk klinken en was gelijk enthousiast toen hij me vroeg om mee te gaan. Arne, Kirsten, Talita, Saskia en Inge gingen ook mee. Robbert heeft al enige reiservaring en was de enige persoon met een internationaal rijbewijs. Hij zag het wel zitten om de Brownsberg op te rijden, bij Brownsberg zouden we de rest van de route uitstippelen. Wij vonden het allemaal prima en vertrouwden volledig op onze "gids".

We vertrokken zaterdag al vroeg: Hangmatten / CD's met toepasselijke muziek / een Plattegrond en eten ingepakt in het busje en gaan met die banaan! We kwamen al snel bij Brownsberg aan en zijn deze berg ook op gereden. De mensen die deze berg kennen, weten dat dit een pittige klim is met hobbelige en glibberige wegen. We zaten regelmatig vast in de modder, dit maakte het allemaal extra spannend en lachwekkend. Het bekende jungle liedje "Tarzan en jane" galmde al snel door ons busje en de stemming zat er goed in. Naarmate we hoger kwamen, werden de hobbels en de glibberigheid erger en aan de rechterkant van onze weg zagen we nu ook een ravijn. Ik ben niet snel bang te krijgen, maar op dat moment was mijn grens wel snel bereikt! Ondanks het feit dat iedereen deze berg moeiteloos oprijdt, voelde ik me niet meer veilig in ons busje. Met een jeep-auto waren we boven gekomen, maar met een busje lukt het gewoon niet. Het had teveel geregend waardoor de weg extreem glibberig was, dit gecombineerd met het ravijn maakte het in mijn ogen gevaarlijk. Ik ben dan ook eigenwijs uitgestapt en voor het busje uit gaan lopen onder het motto: dan beklimmen we de Brownsberg wel lopend! De andere dames dachten hetzelfde als ik maar Arne en Robbert bleven nog even dapper volhouden dat het nog wel te doen was (typisch kerels?), gelukkig kwamen ze hier al vrij snel op terug. We zijn uiteindelijk weer terug gereden naar beneden maar kunnen wel zeggen dat we halverwege de Brownsberg zijn geweest, super leuke ervaring!

Robbert had al snel een plan B klaar. We zijn naar het Brokopondo / stuwmeer gereden. Dit is een mooi groot meer met een stuwdam. Toen we daar aankwamen hebben we 3 leuke surinaamse jochies zover gekregen om ons voor een klein bedrag naar een onbewoond eiland op het Brokopondo/ stuwmeer te brengen met hun boot. Hier hebben we lekker een paar uurtjes gezwommen en in de zon gelegen. Het water was zo helder, dat we de bodem konden zien! (dat is erg byzonder in Suriname). Vervolgens zijn we weer terug gevaren en naar resort Overbridge gereden. Dit leek ons wel een geschikte plek om te overnachten. Onderweg kwamen we echter tot de conclusie dat we ergens niet aan hadden gedacht. We hadden alles op en top geregeld en voorbereid, we waren alleen het belangrijkste vergeten: op tijd stoppen om te tanken! Je komt in het binnenland namelijk niet veel tankstations tegen! We hadden inmiddels nog maar een klein beetje benzine, haha! Ook dit mocht de pret niet drukken. Onderweg kwamen we een behulpzame Surinamer tegen die een adresje wist waar we een beetje olie konden kopen. Uiteindelijk hebben we dit via een lege cola-fles in onze tank gegoten. Ook dit avontuur had wel weer iets grappigs. Uiteindelijk zijn we goed in Overbridge aangekomen waar we onze hangmatten hebben opgehangen en een gezellige, lachwekkende avond/nacht hebben gehad met elkaar! De volgende ochtend hebben we rustig aan gedaan en wederom genoten van het zonnetje en het water! Ook was dit het tijdstip waarop Twente kampioen kon worden. Ik heb na afloop van de wedstrijd contact gehad met het thuisfront en zelfs nog met de oude markt in Enschede! (met dank aan mijn lieve vriendinnetjes!). Het moet er hilarisch uit hebben gezien: ik lag in mijn hangmat aan het water met mijn telefoon in de hand uit volle borst mee te zingen met "Helemaal niets in Amsterdam!" en "You never walk alone". Ondanks dat ik er wel van baalde dat ik niet op de oude markt in Enschede stond, vond ik het super leuk om er via de telefoon nog iets van mee te krijgen!

's Middags zijn we met ons busje doorgereden naar Cola Creek. Dit is een kleine rivier met super bruin water (vandaar de naam Cola Creek). Hier hebben we gezwommen en kwamen we al snel in contact met een Surinaamse familie die ons uitdaagde voor een potje waterpolo. Nou, dit ging er fanatiek aan toe! Surinaamse mannen vonden het natuurlijk prachtig om tegen ons waterpolo te spelen en wij wouden ons natuurlijk niet laten kennen! Het leek uiteindelijk meer op water-worstelen dan op waterpolo. Langzamerhand kwam er ook steeds meer publiek langs de colacreek, en door het lawaai dat we produceerden kon de hele omgeving volgens mijn meegenieten. Het was ontzettend lachwekkend en we waren helemaal kappot na afloop. Vanuit Cola Creek zijn we via een car wash (dat was wel nodig!) weer terug gereden naar de Kwattaweg. Ik vond het echt een geweldig weekend! Super leuk om met 6 huisgenootjes in een busje op pad te gaan: niks moet en alles mag! We hebben erg veel lol gehad. Dankzij Robbert zijn we allemaal weer veilig thuis gekomen, zonder hem hadden we dit ook niet kunnen doen! Dit weekend hebben we ook een videocamera mee genomen en bijna alles is gefilmd: het avontuur op de Brownsberg met het liedje Tarzan en jane op de achtergrond, het benzine-dilemma, het borrelen 's avonds in Overbridge maar ook het water worstelen in cola creek. Erg leuk om thuis in Nederland nog eens te bekijken, lijkt me! Zondag komen paps, mams en Susan al! :D

www.marleeninsuriname.mijnalbum.nl voor foto's!

11 reacties | Reageer

Week 8 ..

Week 8 (vakantie-week 2) aan de kwattaweg bestond wederom uit relaxen, zwemmen en lezen. Maar na 2 weken vakantie had ik ook wel weer zin in iets ‘actiefs', dus ben ik afgelopen weekend op trip geweest naar Bigi pan. Verder stond er afgelopen week weer onverwachts een nieuwe bewoonster op de stoep. Wat dat betreft is het hier net een soap aan de kwatta (zo noemen we ons huis), mensen komen en gaan en vrienden/vriendinnen komen langs om te logeren. Of mensen staan al klaar voor vertrek naar Nederland, maar zijn toch verplicht om een week langer te blijven omdat het vliegverkeer plat ligt. Jammer dat we afscheid moeten nemen van de oude groep, maar ook leuk om weer nieuwe gezichten te zien. Ik heb jullie ook nog niet voorgesteld aan Parbo! Parbo is ons lieve(?), kleine katje. Saskia kwam er een aantal weken geleden mee thuis; of er op de kwatta plek was voor een poesje dat nog geen baasje had? Wij hebben hem met open armen ontvangen, hem de toepasselijke naam ‘Parbo' (van parbo-bier) gegeven en hij is hier sindsdien niet meer weg te denken in ons huis.

Vrijdag ben ik met Geanne, Inge, Kirsten, Talita en de 3 gezusters op trip geweest naar Bigi pan. We hebben onze huisbaas Prem weer zover kunnen krijgen om met ons mee te gaan als gids. Dit is goedkoper dan wanneer je een touroperator moet inschakelen. We zijn vertrokken vanuit Paramaribo en via Groningen en Coronie naar Nickerie gereden. Onderweg zijn we nog gestopt bij een Rijstfabriek, hier is ons uitgebreid verteld hoe hier in Suriname de rijst wordt gemaakt. In Nickerie hebben we twee oude vrienden van Prem opgepikt; een bootsman en een extra chauffeur. Uiteindelijk zijn we in Nickerie op twee boten gestapt en zijn we weggevaren van de bewoonde wereld. Na ongeveer een half uurtje varen kwamen we uiteindelijk aan bij beschermd natuurreservaat Bigi pan. Bigi pan is het grootste open-water gebied van Suriname en staat bekend om de vele verschillende vogels die hier naartoe trekken. 

We konden ze vanuit de boot al van veraf zien: 4 huisjes (nouja, hutjes) op hoge palen die boven het water uitstaken. Het deed me denken aan een film, echt een super mooi plaatje! Prem had één van deze 4 hutjes gereserveerd voor ons, hier gingen wij de nacht in doorbrengen! We waren de enige groep mensen die op Bigi pan aanwezig waren deze nacht. We konden onze hangmatten ophangen in de hut, maar wij vonden het natuurlijk veel spannender en mooier om onze hangmatten buiten "op de veranda" neer te hangen. Alleen de drie gezusters waren bang dat ze het koud zouden krijgen en hebben hun hangmat binnen opgehangen. Het was echt super leuk om een nachtje op het water door te brengen! Het uitzicht was super mooi en we hadden het gevoel dat we helemaal afgezonderd waren van de bewoonde wereld. Ook was er natuurlijk geen elektriciteit of gas aanwezig wat het extra primitief maakte. We hebben 's avonds gezellig bij elkaar gezeten, liedjes gezongen omdat we geen radio aan konden zetten en een kippenpoot en andere Surinaamse hapjes gegeten wat Prem en zijn vrienden voor ons hadden klaar gemaakt. Het waaide erg had, maar gelukkig hield de alcohol ons warm. Ook Prem en zijn vrienden dronken fanatiek mee, wat ontzettend grappig was. Geweldig, hun typisch Surinaamse (simpele) manier van denken en humor! Toen ik uiteindelijk in de hangmat lag, had ik het gevoel dat ik op zee sliep. Ik hoorde het water klotsen tegen ons huisje en de wind zorgde ervoor dat ik heen en weer schommelde. 's Ochtends werd ik net voor de zonsopgang wakker, ik kon vanuit mijn hangmat de zon zien opkomen.

Na een simpel maar lekker ontbijtje (broodje knakworst?) zijn we in de boot gestapt voor een rondrit  over Bigi pan om het gebied te verkennen en vogels te spotten. Toen we terug kwamen bij ons hutje, hebben we nog even lekker in de hangmat gehangen en vervolgens zijn we via dezelfde route weer terug gevaren naar Nickerie. Onderweg begon het ineens erg hard te regenen en hierdoor sprongen de vissen in het water omhoog. Ik hoor het mezelf nog zeggen: "Ag wat leuk, die springende visjes!". Nog geen minuut later had ik een grote vis op mijn schoot liggen! De vissen begonnen nu ook in onze boot te springen! Ik wist niet waar ik het zoeken moest: ik ben gillend opgesprongen, heb rare bewegingen gemaakt, mijn tas half in het water gegooid en ik zat uiteindelijk bij mijn buurvrouw die voor mij zat op schoot, een lachwekkend moment. Na deze eerste vis, sprongen er nog meer vissen in onze boot. Gelukkig had Kirsten er geen problemen mee om ze telkens te vangen en weer netjes in het water terug te gooien. Vanuit Nickerie zijn we weer met de bus naar Paramaribo gereden. Onderweg hebben we een aantal bakken bami en nasi gehaald bij een afhaalchinees en deze hebben we onderweg in het busje opgegeten. Al met al was het weer een super leuk tripje! Telkens als ik op trip ga, denk ik : nu zal ik wel iets tegen gaan komen wat lijkt op een vorige trip of op iets wat ik al eens gezien heb. Maar het blijft me verbazen, want ik zie elke keer weer nieuwe en mooie dingen!

Voor foto's, zie www.marleeninsuriname.mijnalbum.nl

8 reacties | Reageer

Volgende pagina »